Tomorrow Awards: Όταν η Διαφήμιση κοίταξε στο μέλλον

Είναι το νεότερο φιλόδοξο project του Ignacio Oreamuno, του κυρίου «Ihaveanidea.org» και «Portfolio Night». Ένα εναλλακτικό Φεστιβάλ, το οποίο, σε αντίθεση με ό,τι συνηθίζεται, προτιμά να μην χωρίζει τα συμμετέχοντα έργα σε κατηγορίες. Είναι τα Tomorrow Awards και αναδεικνύουν καμπάνιες οι οποίες ξεχωρίζουν για την καινοτομία τους, αξιοποιούν τις νέες τεχνολογίες και καθορίζουν τις τάσεις στη Δημιουργικότητα.

Πήραμε το καρτελάκι που έγραφε «Marketing Week, Greece» και μπήκαμε σε μία από τις πάλαι ποτέ αποθήκες του λιμανιού όπου πραγματοποιήθηκαν τα βραβεία. Δεν ξέραμε τι να περιμένουμε, όμως εν τέλει άξιζε τον κόπο. Γιατί ήταν μια ανοιχτόμυαλη εκδήλωση η οποία ουδεμία σχέση είχε με «politically correct» Φεστιβάλ όπως αυτό των Καννών. Με stand-up comedy επί σκηνής, άφθονα ποτά στα τραπέζια και ακόμα περισσότερες ευκαιρίες για έμπνευση και networking, τα Tomorrow Awards είναι ένα event που γίνεται όχι τόσο για εμπορικούς σκοπούς όσο κυρίως για να εκπληρώσει το όραμα του ιδρυτή τους. Ό,τι είναι το Sundance Festival, δηλαδή, για τους σινεφίλ σε σχέση με τα Βραβεία Όσκαρ.

Εναλλακτικό, απρόβλεπτο, λιγότερο αψεγάδιαστο άρα και περισσότερο ανθρώπινο. Και αυτό είναι πάντοτε προτιμότερο, πόσο μάλλον όταν σου προσφέρει την ευκαιρία να ρίξεις μία γρήγορη ματιά στο μέλλον της Διαφήμισης, αλλά και να πιεις καφέ με τον Paul Lavoie και να γνωρίσεις τους Carl Johnson, Nick Bailey και Jean-Francois Bouchard.

---

Paul Lavoie, Taxi
«Μην αμφιβάλλεις για τη χρησιμότητα της αμφιβολίας»
Ο μικρός Paul ήταν 8 ετών, όταν ο πατέρας του αποφάσισε να πουλήσει την παλιά του Buick. Δύο μακρυμάλληδες χίπηδες έδειξαν ενδιαφέρον. Το πρόβλημα ήταν, ωστόσο, ότι δεν δούλευε η όπισθεν! «Δεν πειράζει», απάντησε με χαρακτηριστική ηρεμία ο ένας από αυτούς. «Πηγαίνουμε στην Καλιφόρνια. Και δεν σκοπεύουμε να γυρίσουμε πίσω».

Πολλές δεκαετίες πέρασαν από τότε, όμως αυτή η ιστορία παρέμεινε χαραγμένη στο μυαλό του Paul Lavoie, Προέδρου της Taxi. Η νοοτροπία του να κοιτάς μπροστά και όχι πίσω, η αντισυμβατική σκέψη... Έχοντας αποχωρήσει πλέον από τη θέση του Chief Creative Officer, ο περίφημος καναδός διαφημιστής εκμυστηρεύτηκε ότι αποστολή του πια στο agency είναι να κάνει κάθε έναν από τους συναδέλφους του να σκέφτονται διαφορετικά. Όλοι τους. Γιατί αυτός ο τρόπος σκέψης θα τους επιτρέψει να αξιοποιήσουν τα Νέα Μέσα και τις νέες τεχνολογίες που θα έρθουν.

«Οι συμβατικές απαντήσεις δεν είναι πάντοτε κατάλληλες για τα προβλήματα που καλούμαστε να επιλύσουμε», τόνισε και συνέχισε: «πολλοί μου λένε, ωραία όλα αυτά. Όμως εγώ δεν είμαι δημιουργικός και δεν μπορώ να σκεφτώ δημιουργικά. Διαφωνώ». Και για του λόγου το αληθές, αναφέρθηκε στο παράδειγμα ενός φίλου του στη Νέα Υόρκη -Brian λέγεται και η μητέρα του έχει γράψει το best-seller «Drawing on the right side of brain»- ο οποίος διδάσκει τον κόσμο πώς να γίνει πιο δημιουργικός. Τον ρώτησε μια μέρα ο Lavoie εάν φέρνει αποτελέσματα το μάθημά του και ο Brian εξήγησε εν συντομία τη μέθοδό του: «σε ένα από τα πρώτα μαθήματα τους ζητάω να ζωγραφίσουν το πορτρέτο τους. Ακολουθούν τις επόμενες μέρες διάφορες ασκήσεις. Και στην τελευταία συνεδρία, οι συμμετέχοντες ζωγραφίζουν και πάλι το πορτρέτο».

Κρίνοντας από τα παραδείγματα που είδαμε, η βελτίωση είναι όντως εντυπωσιακή. «Άρα τους μαθαίνει πώς να ζωγραφίζουν;», θα μπορούσε να είναι η αφελής ερώτηση. Όχι βέβαια. Τους μαθαίνει πώς να βλέπουν, πώς να σκέφτονται. Τους διδάσκει να βλέπουν πράγματα που δεν έχουν ξαναδεί. Να μην υποθέτουν τι είναι αυτό που πρέπει να γίνει. Να αμφιβάλλουν! Αυτή ήταν, άλλωστε, και η προτροπή του Lavoie προς το κοινό. «Doubt. Αυτός είναι ο γαμ... που μας τρομοκρατεί εδώ και χρόνια. Που μας κάνει να δουλεύουμε μέχρι αργά τη νύχτα, ακόμα και τα πιο ηλιόλουστα Σαββατοκύριακα. Η αμφιβολία είναι η φιλοσοφία που μας βοηθά να σκεφτόμαστε διαφορετικά, να μην υποθέτουμε απλώς. Να ρίχνουμε το γάντι στη συμβατικότητα». Κάθε φορά που βρίσκουμε τη λύση, έρχεται η αμφιβολία και μας λέει: «Αλήθεια; Αυτό είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις;».

Πώς εφαρμόζονται, λοιπόν, όλα αυτά στην περίπτωση της Taxi; Ο επιβλητικός καναδός ομιλητής διατράνωσε ότι στο agency του τα στελέχη δικαιούνται να αποτύχουν. Και αναφέρθηκε σε ένα καινοτόμο πρόγραμμα που έχει καθιερώσει εδώ και δύο χρόνια: «Προσκαλούμε άτομα που δεν εργάζονται στη Διαφήμιση. Ιατροδικαστές, δεσμοφύλακες... Κόσμο που καλείται να επιλύσει προβλήματα. Διότι η προσέγγισή τους είναι διαφορετική και μπορούμε να μάθουμε από αυτούς».

Και κάπως έτσι «γεννήθηκε» η ιδέα να γράψει το βιβλίο «Doubt: Unconventional Wisdom from the World’s Greatest Shit Disturber», το οποίο αρχικά ήταν αποκλειστικά για ενδοεταιρική χρήση, ωστόσο πλέον διατίθεται και στο Amazon. Τι περιέχει αυτό; Διάφορες ιστορίες που εμπνέουν και λειτουργούν ως καταλύτης για θετικές αλλαγές καθώς και τα απαραίτητα «doubtisms» που προκύπτουν από αυτές. Όπως, για παράδειγμα, το «Make ‘no’ your bitch».

Και επειδή ο Lavoie δεν είναι μόνο στα λόγια ανατρεπτικός, για το τέλος της παρουσίασής του επιφύλασσε ένα απόσπασμα από μία ταινία που μόλις ολοκλήρωσε και αφορά στις τελευταίες σκέψεις ενός κορυφαίου μυαλού: του Vincent van Gogh, λίγο πριν ο διάσημος ζωγράφος υποκύψει στα τραύματά του. Ήταν μία ταινία, το σενάριο της οποίας άρχισε να το γράφει στην Ελλάδα το 2010, όταν βρέθηκε στη χώρα μας για το Athens Creativity Conference. Ήταν, λοιπόν, διπλή η χαρά μας γι’ αυτήν την άτυπη avant premiere.

Nick Bailey, AKQA Amsterdam
Οι 4 αλήθειες γύρω από την ανθρώπινη πλατφόρμα
«Βρισκόμαστε όλοι μας εδώ επειδή μας εξιτάρει η προοπτική της επόμενης μέρας, αυτά που θα έρθουν. Όμως, δεν θα επιχειρήσω να προβλέψω το μέλλον γιατί όποιος το κάνει συνήθως ρεζιλεύεται», παραδέχτηκε ο Nick Bailey, Executive Creative Director της AKQA Amsterdam και συμπλήρωσε: «αντί, λοιπόν, να εστιάσω στο μέλλον, θεωρώ πιο διδακτικό να μιλήσω για το παρελθόν».

Το κλιπ από την ταινία «Sunset Boulevard» με τη Norma Desmond, μία παροπλισμένη σταρ του βωβού κινηματογράφου που το μόνο που θέλει είναι να ξαναζήσει στιγμές δόξας, άρχισε να αποσαφηνίζει τα πράγματα. Υπάρχουν άραγε αναχρονιστικά στελέχη και στον χώρο της Διαφήμισης; Ο άγγλος διαφημιστής απάντησε καταφατικά και εξήγησε ότι «η Norma Desmond είναι μία προειδοποίηση προς όλους μας. Διότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία τεχνολογική επανάσταση πολύ πιο σύνθετη από αυτήν που εκείνη είχε να αντιμετωπίσει».

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να αποφύγουμε να γίνουμε η Norma Desmond της ψηφιακής εποχής; Σύμφωνα με τον Bailey, η λύση δεν είναι οι νέες τεχνολογικές εξελίξεις, όπως τα Social Media και οι ταμπλέτες. Αντιθέτως, οφείλουμε να δώσουμε έμφαση σε μία άλλη πλατφόρμα, αυτήν του ανθρώπινου νου. «Μία πλατφόρμα με ελπίδες, φόβους και ανησυχίες, με αισθήματα, η οποία είναι απρόβλεπτη, ζωντανή και, πρωτίστως, περίπλοκη. Και δουλειά μας είναι σε αυτήν την πλατφόρμα να συμβάλλουμε στη δημιουργία νέων connections.

Με έμμεσο τρόπο, γιατί αυτές αναπτύσσονται από τον αποδέκτη και όχι τον αποστολέα. Η τέχνη της πειθούς είναι στην πραγματικότητα μία δημιουργική πράξη, συμβαίνει στο μυαλό του κοινού». Ποια είναι, συνεπώς, η ενδεδειγμένη τακτική; Ο πολυβραβευμένος άγγλος δημιουργικός μοιράστηκε 4 αλήθειες γύρω από την ανθρώπινη πλατφόρμα. Πρώτο δεδομένο ότι είναι περίεργη. «Διψάμε» για γνώση, μας αρέσει να λύνουμε προβλήματα, αναζητούμε μοτίβα και νόημα στα πάντα. Και είμαστε εμείς αυτοί που συμπληρώνουμε το παζλ. Να, όπως στο συγκλονιστικό μυθιστόρημα των 6 λέξεων του Ernest Hemingway. «For sale: baby shoes, never worn». Έχει αρχή, μέση και τέλος. Πλοκή. Χαρακτήρες.

Αν κλείσουμε τα μάτια, η ιστορία θα εμφανιστεί μπροστά μας. Γιατί κάνουμε τη σύνδεση, κάτι που ισχύει και στη θρυλική καταχώριση του George Lois για τον άγνωστο τότε Tommy Hilfiger. Ποιος είπε ότι η διαδραστικότητα είναι εφικτή μόνο χάρη στην τεχνολογία; Όχι βέβαια. Απλώς η τεχνολογία μας επιτρέπει να επιτύχουμε την πολυπόθητη διαδραστικότητα με συναρπαστικούς τρόπους. Κάτι που «σκόραρε» η AKQA με την εφαρμογή Star Player. Δεύτερη αλήθεια που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι την ανθρώπινη πλατφόρμα την ελκύει το νέο, το αυθεντικό, το αναπάντεχο. Βασική λεπτομέρεια; Δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα μία καινοτομία ή μία νέα τεχνολογική ιδέα. Μπορεί να είναι ο συνδυασμός δύο οικείων πραγμάτων με έναν πρωτότυπο τρόπο. Σαν την καμπάνια Nike ID… Συνεχίζοντας, ο Bailey μίλησε για το τρίτο δεδομένο, το οποίο έχει να κάνει με το προσωπικό ενδιαφέρον.

Με άλλα λόγια, αν θέλουμε να πείσουμε κάποιον να κάνει κάτι, είναι συνετό να ικανοποιήσουμε αυτήν την παράμετρο. Το ίδιο έκανε πριν από αρκετούς αιώνες ο Ιερώνυμος Μπος με τους πίνακές του και την προειδοποίηση «να φέρεσαι καλά, ειδάλλως δεν θα καταλήξεις στον παράδεισο». Ανάλογης λογικής ήταν και μία πρόσφατη εξαιρετική ενέργεια της Memac Ogilvy Label στην Τυνησία, η οποία κρέμασε σε κεντρικό δρόμο ένα τεράστιο banner με τον εξοστρακισμένο Πρόεδρο Ben Ali. Ο τρόμος επανήλθε στο βλέμμα των περαστικών, όμως κάποιοι πιο θαρραλέοι έσπευσαν να το κατεβάσουν. Το μήνυμα που εμφανίστηκε, σίγουρα τους άγγιξε: «Πρόσεχε. Η δικτατορία μπορεί να επιστρέψει. Στις 23 Οκτωβρίου, ψήφισε».

Όσο για την τέταρτη αλήθεια αναφορικά με την ανθρώπινη πλατφόρμα, ο εκπρόσωπος της AKQA Amsterdam, εξέφρασε την άποψη ότι ο όρος Social Media είναι ανούσιος. Διότι οι κοινωνικές σχέσεις δεν είναι Μέσο. Και το γεγονός ότι ο κόσμος βρίσκεται σε κάποιο site κοινωνικής δικτύωσης, δεν σημαίνει ότι θέλει κιόλας να ακούσει τα brands. Από την άλλη, όμως, όπως απέδειξε η online καμπάνια Superfly, οι σπουδαίες ιδέες είναι social και ενθαρρύνουν το word of mouth.

---

Carl Johnson, Anomaly
Δημιουργικότητα πέρα από τα «στεγανά» της Διαφήμισης
Δεν είναι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που θα το πει, ωστόσο η άποψή του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Είναι ο Carl Johnson, Partner της Anomaly και θεωρεί ότι δεν έχει υπάρξει καλύτερη περίοδος για τη Διαφήμιση. «Πραγματικά, δεν ξέρω πώς περνούσαμε τη μέρα μας παλιότερα. Όλα ήταν τόσο εύκολα. Κάναμε τον προγραμματισμό μας για τους επόμενους 6 μήνες και αυτό ήταν. Μπορεί πλέον τα πάντα να έχουν γίνει πιο πολύπλοκα, είναι, ωστόσο, και πολύ πιο ενδιαφέροντα. Τα τελευταία 5 χρόνια έχω μάθει όσα δεν είχα μάθει τα προηγούμενα 15».

Έπειτα από αυτό το αισιόδοξο μήνυμα, ο Johnson θέλησε να μιλήσει για τη Δημιουργικότητα, η οποία, όπως τόνισε, δεν είναι μόνο το περιεχόμενο που πηγάζει από το δημιουργικό ενός agency. Σίγουρα όχι. Τι είναι λοιπόν; «Η ικανότητα να υπερβαίνεις παραδοσιακές ιδέες, κανόνες, μοτίβα και σχέσεις και να δημιουργείς νέες ιδέες, μορφές, μεθόδους και ερμηνείες». Δημιουργικότητα, δηλαδή, πέρα από περιοριστικές έννοιες όπως οι φωτογραφία, art direction και sound design. Δημιουργικότητα, η οποία, ως γνωστόν, επιτυγχάνεται ευκολότερα όταν «αγαπάς αυτό που κάνεις».

Όμως, έστω και έτσι, δεν αρκεί αυτό. Χρειάζεται να αντιληφθείς τη δημιουργικότητα ως κάτι θεμελιώδες. Ιδέες μεγάλες, όχι απλώς διαφημιστικές. Σαν το «Customers who bought this, also bought...» του Amazon. Και τι έγινε που δεν πήρε βραβείο στο Φεστιβάλ Δημιουργικότητας των Καννών ή στα D&AD; Αυτή η ιδέα αποδείχτηκε αληθινό χρυσωρυχείο. Όπως δημιουργική ήταν και η απόφαση των Radiohead να δώσουν το ελεύθερο στους fans τους να αποφασίσουν πόσα χρήματα να διαθέσουν για την αγορά του άλμπουμ τους... Και το ιδιοφυές branding της Apple... Το πρωτότυπο πρόγραμμα «Keep the Change» της Bank of America... Η εξυπηρέτηση των πελατών της αλυσίδας Best Buy από την «Twelpforce»...

«Αυτή είναι η αληθινή δύναμη της δημιουργικότητας», επισήμανε με πάθος ο Johnson, προτού υπενθυμίσει ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί τρόποι πέρα από την παραδοσιακή μορφή διαφήμισης, για να βοηθήσει ένα agency τους πελάτες του. Συμβούλεψε δε το κοινό να ξεφύγει από την κοντόφθαλμη νοοτροπία και να είναι ανοιχτό σε νέες απαντήσεις. Και αποκάλυψε ότι είναι σπάνιο είδος τα στελέχη που συνδυάζουν το πολύ ταλέντο με την ταπεινοφροσύνη. Αυτοί, με άλλα λόγια, που είναι διατεθειμένοι να πουν ότι «ξέρεις κάτι; Η ιδέα σου είναι όντως πολύ καλύτερη από τη δική μου».

Υπερπολύτιμος είναι, όμως, και κάποιος άλλος. Ο «unreasonable man», για τον οποίο ο George Bernard Shaw συνήθιζε να λέει: «ο λογικός άνθρωπος προσαρμόζεται στον κόσμο. Ο παράλογος επιμένει να προσπαθεί να προσαρμόσει τον κόσμο σε αυτόν. Άρα όλη η πρόοδος εξαρτάται από τον παράλογο άνθρωπο».

Jean-Francois Bouchard, Sid Lee
«Τρέλα», δημιουργικότητα και τα 10 μυστικά
Η Sid Lee θεωρείται ένα από τα κορυφαία agencies στον κόσμο, συνεπώς το κοινό αδημονούσε να ακούσει τον Jean-Francois Bouchard. Και αυτός κάθε άλλο παρά μας απογοήτευσε, αφού με πολύ χιούμορ και αυτοσαρκασμό παρουσίασε την ιστορία μιας ομάδας ανθρώπων, οι οποίοι άρχισαν, όπως είπε χαριτολογώντας, «από τον βούρκο της Διαφήμισης, από τον απόπατο των επιχειρήσεων».

Ιδού, λοιπόν, 10 μυστικά από το παρελθόν της Sid Lee, τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, καλό θα ήταν να μείνουν «μεταξύ μας». Ζητάω προκαταβολικά συγγνώμη από τον Jean-Francois και άμεσα προχωράω στις αποκαλύψεις.

Μυστικό Νο1: «We sucked so much we couldn’t even find jobs». Την εποχή που σπούδαζε νομική, χτύπησε τις πόρτες πολλών agencies στο Μόντρεαλ, κανένας, όμως, δεν τον προσέλαβε.

Τι κάνεις, ως εκ τούτου, όταν δεν έχεις ούτε δουλειά, ούτε εμπειρία, ούτε λεφτά; Μα φυσικά ιδρύεις το δικό σου agency! Έστω και αν, όπως παραδέχτηκε, τα ιδρυτικά στελέχη δεν γνώριζαν καν τη διαφορά μεταξύ του PR και της Διαφήμισης. Για να πετύχεις απαιτείται συνεπώς τόλμη και λίγη άγνοια κινδύνου.
Μυστικό Νο2: «We were the worst pitchmen in the business». Υπερβολή; Ίσως.

Πάντως, η ιστορία που διηγήθηκε είναι ενδεικτική: οδηγώντας είδε μία μέρα ένα νέο ξενοδοχείο. «Α, ωραία. Νέος πελάτης», σκέφτηκε. Βρήκε το νούμερο και γρήγορα έκλεισε ραντεβού με τον υπεύθυνο, ο οποίος του αποκάλυψε ότι το διαφημιστικό κονδύλι μπορεί να φτάσει τα 100.000 δολάρια. Τεράστιο ποσό για τα δεδομένα της εταιρείας, η οποία μέχρι τότε σχεδίαζε business cards για υδραυλικούς και καταλόγους για βρωμερά εστιατόρια. Επέστρεψε στο γραφείο και είπε στους συνεργάτες του: «παιδιά, τις επόμενες δύο εβδομάδες θα δουλεύουμε μέρα-νύχτα. Πρέπει να κερδίσουμε στο spec».

Νοίκιασε, μάλιστα, προς 600 δολάρια ένα conference room σε ξενοδοχείο για να υποδεχτεί εκεί τον πελάτη και να τον εντυπωσιάσει. Η μεγάλη ημέρα έφτασε, όμως ο πελάτης ήταν άφαντος. Και αυτός καθόταν μόνος σε μία τεράστια αίθουσα. Όταν τελικά βρήκε το θάρρος και τον κάλεσε, η απάντηση που έλαβε δεν ήταν η καλύτερη δυνατή: «σήμερα ήταν; Το ξέχασα. Και ξέρεις κάτι; Για να είμαι ειλικρινής, δεν θα διαφημιστώ τελικά».

Μυστικό Νο3: «We had more partners than clients for a long time». Πράγματι, η Sid Lee έχει αρκετούς Partners και κάποιες φορές, ειδικά στο ξεκίνημα, τα κριτήρια επιλογής ήταν κάπως αφελή. Για παράδειγμα, ένας από τους Partners κατέληξε σε τεξανή φυλακή. Αλλά, ας μην προτρέχουμε. Αυτό είναι το μυστικό Νο7.
Μυστικό Νο4: «The initial specialty of the house: shit on a stick». Ή αλλιώς, τις πρώτες καμπάνιες τους, όπως το τηλεοπτικό που εμπνεύστηκαν για παντόφλες που μπορούσες να ζεστάνεις στο φούρνο μικροκυμάτων, δεν θα τις έλεγες και υπέροχες.

«Κάποια στιγμή συμμετείχαμε σε ένα spec για ένα μικρό brand μπύρας. Μας ζήτησαν ένα δείγμα από τηλεοπτικές δουλειές μας. Το μόνο που είχαμε ήταν ένα εταιρικό βίντεο για οδοντίατρο», είπε και συνέχισε: «ήταν δύσκολα στην αρχή. Ίσως γι’ αυτό, όμως, το εκτιμούμε πραγματικά κάθε φορά που έχουμε την ευκαιρία να δημιουργήσουμε κάτι πραγματικά αξιόλογο».

Μυστικό Νο5: «We (almost) went bankrupt». Ήταν 13 Σεπτεμβρίου του 2001 όταν εξαιτίας της φούσκας του Internet αναγκάστηκαν να απολύσουν 100 από τα 150 άτομα της εταιρείας. Υποχρεώθηκαν να αρχίσουν σχεδόν από το μηδέν. Ο ίδιος βρέθηκε σε ένα μικρό διαμέρισμα με ελάχιστα χρήματα και με τη γυναίκα του να τον έχει παρατήσει για τον... τενίστα. Όλα όσα συνέβησαν, όμως, τον πείσμωσαν. Τον ώθησαν να προσπαθήσει ακόμα πιο σκληρά για να πετύχει.

Μυστικό Νο6: «The odds were vastly against us». Εκείνη την περίοδο αποφάσισαν να επεκταθούν και πέρα από τον Καναδά. Πόσα agencies της χώρας το είχαν καταφέρει; Περίπου 2 από τα 1000 που είχαν υπάρξει τα τελευταία 10 χρόνια. Αποκαρδιωτικό ποσοστό, ωστόσο τα στατιστικά δεν καθορίζουν το μέλλον.

Μυστικό Νο8: «We got sued by a rock band for 20m». «Πρόκειται για ένα πολύ γνωστό συγκρότημα. Ποιο είναι; Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι να θυμάστε ότι η ζωή είναι γεμάτη απρόβλεπτες στιγμές και πως πρέπει να είστε έτοιμοι να τις αντιμετωπίσετε».

Μυστικό Νο9: «We celebrate morons». Γι’ αυτό και κάθε Χριστούγεννα γιορτάζουν τα... Moron Awards. «Η αποτυχία δεν πρέπει να μας φοβίζει. Ο φόβος είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που υψώνεται στις προσπάθειές μας για δημιουργικότητα».

Μυστικό Νο10: «Our COO is a sex therapist». Όντως. Διότι στη Sid Lee αρέσκονται να προσλαμβάνουν στελέχη από πολλούς διαφορετικούς εργασιακούς κλάδους.

Τι άλλο είπε ο Πρόεδρος της Sid Lee προτού αποχωρήσει με το «βραβείο» της καλύτερης παρουσίασης της βραδιάς; Ότι η βιομηχανία της Διαφήμισης έχει γίνει πολύ συντηρητική. Τα agencies θα έπρεπε να δείχνουν τον δρόμο, ωστόσο δεν το κάνουν. «Crazy is good», είπε με νόημα. «Πρέπει να δοκιμάζουμε “τρελά” πράγματα. Να μην θέτουμε όρια στις φιλοδοξίες μας και στους στόχους μας. Και ας διασκεδάσουμε. Θυμηθείτε πόσο δυσκολευτήκαμε για να φτάσουμε εδώ που ήμαστε. Θυμηθείτε τι θέλατε όταν μπήκαμε στη Διαφήμιση. Διασκέδαση και δημιουργικότητα, έτσι δεν είναι;».

---

Και οι νικητές είναι...
PROJECT: SKYPE IN THE CLASSROOM
Agency: Made by Many
Το πρόγραμμα «Skype in the classroom» βοήθησε τουλάχιστον 17.000 δασκάλους να φέρουν την τεχνολογία στις τάξεις τους, κάνοντας έτσι πιο ζωντανό το έργο της μάθησης. Εξαιτίας οικονομικών περιορισμών, οι τάξεις των σχολείων συνήθως αργούν να υιοθετήσουν τις νέες τεχνολογίες. Ωστόσο, επειδή το Skype είναι δωρεάν, το πρόγραμμα «Skype in the classroom» έδωσε τη δυνατότητα στους δασκάλους να φέρουν, μαζί με την τεχνολογία, ένα σωρό ιδέες από όλο τον κόσμο στις σχολικές αίθουσες και μάλιστα, με ελάχιστο κόστος.

PROJECT: HALO REACH
Agency: AKQA
Προκειμένου να γιορτάσει την κυκλοφορία του Halo Reach, το Xbox δημιούργησε ένα έργο τέχνης, στο οποίο έδωσε πνοή η ίδια η διαδικτυακή κοινότητα. Για 20 ημέρες, κάθε χρήστης που έμπαινε στο RememberReach.com είχε τη δυνατότητα να δημιουργήσει μία κουκκίδα φωτός στη μνήμη των ηρώων του Reach. Κατευθύνοντας έναν ρομποτικό βραχίονα στις συντεταγμένες της επιλογής τους, οι επισκέπτες της ιστοσελίδας προσέθεταν τη δική τους κουκκίδα στο τρισδιάστατο γλυπτό που απέτινε φόρο τιμής στον μεγαλύτερο σκοπευτή όλων των εποχών.

PROJECT: WHAT DO YOU LOVE?
Agency: Big Spaceship / Google Creative Lab
Το «What Do You Love?» προσκαλούσε τους χρήστες να μάθουν κάτι καινούργιο για τα πράγματα που αγαπούν περισσότερο, διαμέσου της μεγάλης γκάμας υπηρεσιών της Google. Το πρόγραμμα έδινε τη δυνατότητα στους χρήστες να γνωρίσουν καλύτερα τα πιο εξειδικευμένα εργαλεία της Google, όπως το Sketch Up ή το Patent Search. Η εμπειρία ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Στο Διαδίκτυο άρχισαν ολόκληρες συζητήσεις για δράκους, για μεγαλύτερα ψωμάκια για hot dog, για τα είδη αλπακά που υπάρχουν και άλλα τέτοια παράξενα.

PROJECT: HYPOSURFACE
Agency: Mark Goulthorpe (εφευρέτης)
Το HypoSurface είναι ένα δυναμικό Μέσο. Μία κυριολεκτικά κινούμενη οθόνη. Είναι ένα νέο Μέσο που προκαλεί ενθουσιασμό σε ανθρώπους όλων των ηλικιών. Αυτή η οθόνη αντιδρά στον ήχο και την κίνηση και συνδυάζει πολλές και διαφορετικές τεχνολογίες. Πρόκειται για ένα έργο δυναμικής αρχιτεκτονικής, το οποίο επιδεικνύει τις νέες προοπτικές της πληροφορίας και της μορφής. Είναι ένας πρόδρομος μιας νέας ριζοσπαστικής ρευστότητας.

PROJECT: LES PAUL GOOGLE DOODLE
Agency: Google Doodle Team & Google Creative Lab
Το Les Paul Doodle βγήκε «στον αέρα» στις 9 Ιουνίου του 2011 και έγινε το πιο δημοφιλές Google doodle μέχρι σήμερα. Επρόκειτο και για το πρώτο «social» doodle. Σε διάστημα μόλις 48 ωρών, 40 εκατομμύρια τραγούδια ηχογραφήθηκαν στις Η.Π.Α. Αυτό αντιστοιχεί σε 5 χρόνια μουσικής δημιουργίας και τα τραγούδια παίχτηκαν συνολικά 870.000 φορές. Μάλιστα, υπολογίστηκε ότι λόγω του Les Paul Google Doodle χάθηκαν περίπου 10,7 εκατομμύρια εργατοώρες σε όλο τον κόσμο.

Έχετε άποψη;

Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο Marketing Week Online.