Marketing Week - CSR & Περιβάλλον: Συνάντηση προσφοράς και επιχειρηματικότητας

Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2019

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Marketing

CSR & Περιβάλλον: Συνάντηση προσφοράς και επιχειρηματικότητας

4 Ιουνίου 2013 | 09:17 Γράφει η Κατερίνα  Πολυμερίδου Topics: Trends,Ε.Κ.Ε

Η σύγχρονη επιχειρηματικότητα είναι πλέον άρρηκτα συνδεδεμένη με την Εταιρική Υπευθυνότητα και οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν συστηματική δράση στους βασικούς πυλώνες αυτής. Εν μέσω όμως οικονομικής κρίσης, πώς αντιμετωπίζεται ένας από τους σημαντικότερους εξ αυτών, η προστασία του περιβάλλοντος;

Σε μια κοινωνία η οποία μαστίζεται από οικονομική κρίση και αντιμετωπίζει πλήθος προβλημάτων επιβίωσης, το να μιλήσει κανείς για περιβαλλοντική ευαισθησία ίσως μοιάζει με πολυτέλεια. Είναι όμως; Η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα φαίνεται να έχει αντιληφθεί ότι η επιχειρηματική αειφορία συνδέεται άρρηκτα με την περιβαλλοντική, καθώς είναι πολλά τα προγράμματα εκείνα Εταιρικής Υπευθυνότητας που αφορούν στο περιβάλλον.

«Οι ελληνικές επιχειρήσεις καλούνται, εν μέσω συνεχιζόμενης ύφεσης να ανταποκριθούν στο αίτημα για υπεύθυνη επιχειρηματικότητα με ουσιαστικές δράσεις, οι οποίες αφορούν τόσο στη λειτουργία τους όσο και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των εξωτερικών τους κοινών με στόχο την αειφόρο ανάπτυξη», μας λέει ο Νίκος Αυλώνας, Διευθύνων Σύμβουλος του Centre for Sustainability & Excellence, CSE. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη αποτελεί το σύγχρονο πεδίο ανάπτυξης καινοτόμων πρακτικών αλλά και το σημείο συνάντησης της προσφοράς στο Περιβάλλον και την Κοινωνία με την επιχειρηματική βιωσιμότητα.

Βασικοί άξονες των περιβαλλοντικών δράσεων των επιχειρήσεων είναι -όπως μας ενημερώνει η Eurocharity και όπως προκύπτει από την ειδησεογραφία-, η μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος, η αποκατάσταση επιβαρυμένων περιοχών, οι δενδροφυτεύσεις, η υπεύθυνη διαχείριση απορριμμάτων και αποβλήτων, η ανακύκλωση υλικών που καταναλώνονται στις εγκαταστάσεις, η εξοικονόμηση ενέργειας και νερού, η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων, οι αειφόρες συσκευασίες προϊόντων, καθώς και η προστασία της βιοποικιλότητας, ειδικά αν μιλάμε για βιομηχανία και επιβάρυνση της χλωρίδας και της πανίδας συγκεκριμένων περιοχών λόγω της λειτουργίας των επιχειρήσεων.

Σε επίπεδο Ευρώπης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει υιοθετήσει διάφορες στρατηγικές για την προστασία του περιβάλλοντος, ενθαρρύνοντας επιχειρηματικά σχέδια που προστατεύουν το περιβάλλον, προωθώντας τις πράσινες υποδομές μέσω ειδικής χρηματοδότησης.

Η Eurocharity αναφέρει ότι, στο πλαίσιο της αναθεωρημένης στρατηγικής για την ΕΚΕ (COM/2011/0681), ανάμεσα στους στόχους βρίσκεται και η βελτίωση της εταιρικής δημοσίευσης υπεύθυνων κοινωνικών και περιβαλλοντικών πληροφοριών.

Σύμφωνα με την Επιτροπή, οι εταιρείες θα πρέπει να μετράνε, να καταγράφουν και να δημοσιεύουν τις περιβαλλοντικές τους επιδόσεις με μια κοινή μεθοδολογία. Το Integrated reporting επίσης, πρόκειται να αλλάξει τα δεδομένα στο πεδίο της εταιρικής λογοδοσίας, με τις εταιρείες να αναφέρουν τις δράσεις που έχουν υλοποιήσει με άξονα το περιβάλλον.

Ακόμα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει ένα νέο Σχέδιο Δράσης για το Περιβάλλον, για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με την ονομασία «Living well, within the limits of our planet», το Σχέδιο θα καθοδηγήσει την ευρωπαϊκή περιβαλλοντική πολιτική μέχρι το 2020. Η πρόταση στοχεύει στην ενθάρρυνση της περιβαλλοντικής συμμόρφωσης και στη μετατροπή της Ευρώπης σε μια βιώσιμη και πράσινη οικονομία.

Η ενεργειακή αποδοτικότητα συνιστά το σύγχρονο άξονα της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, όπου εμπεριέχονται η ανάπτυξη, οι επενδύσεις αλλά και η υιοθέτηση πρακτικών που συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος και ενεργοποιούν περαιτέρω τους περιβαλλοντικούς αισθητήρες της κοινωνίας. Το Centre for Sustainability & Excellence μας ενημερώνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ήδη από το 2006 έχει θέσει ως στόχο τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και την αποτροπή της ενεργειακής σπατάλης. Με τη δέσμευση να επιτύχει η ΕΕ 20% εξοικονόμηση της ετήσιας κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας μέχρι το 2020, η υλοποίηση των παραπάνω καθίσταται επιτακτική ανάγκη αν ληφθεί υπόψη η εναρμόνιση της Ελληνικής Νομοθεσίας (Ν.3851/2010) με την Ευρωπαϊκή Οδηγία EPBD (2002/91/EC), στο πλαίσιο της οποίας μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι όλα τα νέα κτίρια από την 1.1.2020 θα πρέπει να καλύπτουν το σύνολο της πρωτογενούς ενεργειακής κατανάλωσής τους από Α.Π.Ε., Συμπαραγωγή Ηλεκτρικής και Θερμικής Ενέργειας, τηλεθέρμανση κλπ.

EMDI: Η επίδοση των ελληνικών επιχειρήσεων
Σύμφωνα με τον Δείκτη Περιβαλλοντικής Διαχείρισης και Διαφάνειας Επιχειρήσεων και Οργανισμών στην Ελλάδα (EMDI) 2010-2011, που εκπονεί κάθε χρόνο η WWF σε συνεργασία με την εταιρεία Stream, έχει παρατηρηθεί αξιοσημείωτη βελτίωση στην περιβαλλοντική διαχείριση και διαφάνεια των επιχειρήσεων και οργανισμών στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οργανισμοί και επιχειρήσεις φαίνεται να έχουν ικανοποιητική επίγνωση των πραγματικών περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων (42,8%). Οι απορρέουσες δράσεις μεταφράζονται περισσότερο στη δημιουργία πολιτικών και λιγότερο σε συστηματικές πρακτικές, που με τη σειρά τους θα οδηγούσαν στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των οργανισμών και στη βελτίωση της ουσιαστικής τους διαφάνειας (μετρήσιμοι στόχοι, πρακτικά αποτελέσματα, κλπ). Από την ανασκόπηση στο πλαίσιο του EMDI, προκύπτει μια αναμενόμενη τάση προβολής των θετικών επιτευγμάτων, ενώ οι περιπτώσεις αυτοκριτικής, είναι υπαρκτές, αλλά αποτελούν εξαίρεση και όχι κανόνα.

Σε μια κοινωνία η οποία μαστίζεται από οικονομική κρίση και αντιμετωπίζει πλήθος προβλημάτων επιβίωσης, το να μιλήσει κανείς για περιβαλλοντική ευαισθησία ίσως μοιάζει με πολυτέλεια. Είναι όμως; Η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα φαίνεται να έχει αντιληφθεί ότι η επιχειρηματική αειφορία συνδέεται άρρηκτα με την περιβαλλοντική, καθώς είναι πολλά τα προγράμματα εκείνα Εταιρικής Υπευθυνότητας που αφορούν στο περιβάλλον.

«Οι ελληνικές επιχειρήσεις καλούνται, εν μέσω συνεχιζόμενης ύφεσης να ανταποκριθούν στο αίτημα για υπεύθυνη επιχειρηματικότητα με ουσιαστικές δράσεις, οι οποίες αφορούν τόσο στη λειτουργία τους όσο και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των εξωτερικών τους κοινών με στόχο την αειφόρο ανάπτυξη», μας λέει ο Νίκος Αυλώνας, Διευθύνων Σύμβουλος του Centre for Sustainability & Excellence, CSE. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη αποτελεί το σύγχρονο πεδίο ανάπτυξης καινοτόμων πρακτικών αλλά και το σημείο συνάντησης της προσφοράς στο Περιβάλλον και την Κοινωνία με την επιχειρηματική βιωσιμότητα.

Βασικοί άξονες των περιβαλλοντικών δράσεων των επιχειρήσεων είναι -όπως μας ενημερώνει η Eurocharity και όπως προκύπτει από την ειδησεογραφία-, η μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος, η αποκατάσταση επιβαρυμένων περιοχών, οι δενδροφυτεύσεις, η υπεύθυνη διαχείριση απορριμμάτων και αποβλήτων, η ανακύκλωση υλικών που καταναλώνονται στις εγκαταστάσεις, η εξοικονόμηση ενέργειας και νερού, η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων, οι αειφόρες συσκευασίες προϊόντων, καθώς και η προστασία της βιοποικιλότητας, ειδικά αν μιλάμε για βιομηχανία και επιβάρυνση της χλωρίδας και της πανίδας συγκεκριμένων περιοχών λόγω της λειτουργίας των επιχειρήσεων.

Σε επίπεδο Ευρώπης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει υιοθετήσει διάφορες στρατηγικές για την προστασία του περιβάλλοντος, ενθαρρύνοντας επιχειρηματικά σχέδια που προστατεύουν το περιβάλλον, προωθώντας τις πράσινες υποδομές μέσω ειδικής χρηματοδότησης.

Η Eurocharity αναφέρει ότι, στο πλαίσιο της αναθεωρημένης στρατηγικής για την ΕΚΕ (COM/2011/0681), ανάμεσα στους στόχους βρίσκεται και η βελτίωση της εταιρικής δημοσίευσης υπεύθυνων κοινωνικών και περιβαλλοντικών πληροφοριών.

Σύμφωνα με την Επιτροπή, οι εταιρείες θα πρέπει να μετράνε, να καταγράφουν και να δημοσιεύουν τις περιβαλλοντικές τους επιδόσεις με μια κοινή μεθοδολογία. Το Integrated reporting επίσης, πρόκειται να αλλάξει τα δεδομένα στο πεδίο της εταιρικής λογοδοσίας, με τις εταιρείες να αναφέρουν τις δράσεις που έχουν υλοποιήσει με άξονα το περιβάλλον.

Ακόμα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει ένα νέο Σχέδιο Δράσης για το Περιβάλλον, για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με την ονομασία «Living well, within the limits of our planet», το Σχέδιο θα καθοδηγήσει την ευρωπαϊκή περιβαλλοντική πολιτική μέχρι το 2020. Η πρόταση στοχεύει στην ενθάρρυνση της περιβαλλοντικής συμμόρφωσης και στη μετατροπή της Ευρώπης σε μια βιώσιμη και πράσινη οικονομία.

Η ενεργειακή αποδοτικότητα συνιστά το σύγχρονο άξονα της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, όπου εμπεριέχονται η ανάπτυξη, οι επενδύσεις αλλά και η υιοθέτηση πρακτικών που συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος και ενεργοποιούν περαιτέρω τους περιβαλλοντικούς αισθητήρες της κοινωνίας. Το Centre for Sustainability & Excellence μας ενημερώνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ήδη από το 2006 έχει θέσει ως στόχο τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και την αποτροπή της ενεργειακής σπατάλης. Με τη δέσμευση να επιτύχει η ΕΕ 20% εξοικονόμηση της ετήσιας κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας μέχρι το 2020, η υλοποίηση των παραπάνω καθίσταται επιτακτική ανάγκη αν ληφθεί υπόψη η εναρμόνιση της Ελληνικής Νομοθεσίας (Ν.3851/2010) με την Ευρωπαϊκή Οδηγία EPBD (2002/91/EC), στο πλαίσιο της οποίας μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι όλα τα νέα κτίρια από την 1.1.2020 θα πρέπει να καλύπτουν το σύνολο της πρωτογενούς ενεργειακής κατανάλωσής τους από Α.Π.Ε., Συμπαραγωγή Ηλεκτρικής και Θερμικής Ενέργειας, τηλεθέρμανση κλπ.

EMDI: Η επίδοση των ελληνικών επιχειρήσεων
Σύμφωνα με τον Δείκτη Περιβαλλοντικής Διαχείρισης και Διαφάνειας Επιχειρήσεων και Οργανισμών στην Ελλάδα (EMDI) 2010-2011, που εκπονεί κάθε χρόνο η WWF σε συνεργασία με την εταιρεία Stream, έχει παρατηρηθεί αξιοσημείωτη βελτίωση στην περιβαλλοντική διαχείριση και διαφάνεια των επιχειρήσεων και οργανισμών στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οργανισμοί και επιχειρήσεις φαίνεται να έχουν ικανοποιητική επίγνωση των πραγματικών περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων (42,8%). Οι απορρέουσες δράσεις μεταφράζονται περισσότερο στη δημιουργία πολιτικών και λιγότερο σε συστηματικές πρακτικές, που με τη σειρά τους θα οδηγούσαν στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των οργανισμών και στη βελτίωση της ουσιαστικής τους διαφάνειας (μετρήσιμοι στόχοι, πρακτικά αποτελέσματα, κλπ). Από την ανασκόπηση στο πλαίσιο του EMDI, προκύπτει μια αναμενόμενη τάση προβολής των θετικών επιτευγμάτων, ενώ οι περιπτώσεις αυτοκριτικής, είναι υπαρκτές, αλλά αποτελούν εξαίρεση και όχι κανόνα.




Οι επιχειρήσεις δίνουν έμφαση στο άμεσο λειτουργικό αποτύπωμά τους (κτιριακή λειτουργία, μεταφορές κλπ), θέτοντας σε δεύτερη προτεραιότητα τις αναφορές στο περιβαλλοντικό αποτύπωμα της εφοδιαστικής αλυσίδας, ή της χρήσης των προϊόντων (που σε πολλούς κλάδους είναι ιδιαίτερα σημαντικές). Έμφαση δίνεται στην ενεργειακή αποδοτικότητα των επιχειρήσεων (24,3%), κυρίως μέσα από πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας, μια προσπάθεια όμως που δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Οι τομείς στους οποίους σημειώνεται ελλιπής περιβαλλοντική διαχείριση είναι η κατανάλωση νερού (18,6%), ο αντίκτυπος στη βιοποικιλότητα (17%), αλλά και η παραγωγή και χρήση και τοξικών, επιβλαβών και άλλων επικίνδυνων ουσιών (14,9%).

Οι περισσότεροι οργανισμοί αναφέρονται σε γενικούς σκοπούς περιβαλλοντικής επίδοσης, ενώ κάποιοι προχωρούν περισσότερο και θέτουν ποσοτικοποιημένους στόχους, με συγκεκριμένο, δεσμευτικό χρόνο εκπλήρωσης. Σύμφωνα με την έκθεση της WWF, η παράθεση συγκριτικών στοιχείων περιβαλλοντικής επίδοσης, είτε σε σχέση με τον κλάδο κάθε οργανισμού, είτε συγκριτικά με την αγορά, φαίνεται να μην αποτελεί ακόμη εργαλείο για τους ελληνικούς οργανισμούς και επιχειρήσεις, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Δεν παρατηρήθηκε επίσης αξιοποίηση πολύτιμων εργαλείων εκτίμησης του περιβαλλοντικού αντίκτυπου, όπως η Ανάλυση Κύκλου Ζωής, ούτε και απόπειρες οικονομικής αποτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και διασύνδεσής τους με τις οικονομικές καταστάσεις (πχ σύνδεση οικολογικής/εμπορικής αξίας ενός οικοσυστήματος με το χρηματοοικονομικό ενεργητικό ενός οργανισμού), κάτι που αποτελεί αδιαμφισβήτητη πρακτική του μέλλοντος.

Στα γενικά συμπεράσματα για τις περιβαλλοντικές πρακτικές στην Ελλάδα, WWF και Stream αναφέρουν επίσης τη σχεδόν ολοκληρωτική απουσία περιβαλλοντικών πρακτικών στους δημόσιους οργανισμούς.

Νίκος Αυλώνας, Διευθύνων Σύμβουλος CSE: Αξιοποιώντας την ΕΚΕ ως μοχλό ανάπτυξης
Σε ένα περιβάλλον όπου η Εταιρική Υπευθυνότητα και συγκεκριμένα η ενεργειακή αποδοτικότητα αποτελούν τα βασικά ζητούμενα για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων, οι εταιρείες που έχουν ενσωματώσει αρχές υπεύθυνου επιχειρείν σε στρατηγικό επίπεδο έχουν σημαντικό προβάδισμα. Αξιοποιώντας την ΕΚΕ ως μοχλό ανάπτυξης, οι εταιρείες παρά τη συνεχιζόμενη ύφεση συνεχίζουν να επενδύουν σε πρωτοβουλίες οι οποίες στοχεύουν στην εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση του περιβαλλοντικού τους αποτυπώματος.
 
Ιδιαίτερη κινητικότητα παρατηρείται σε τομείς όπως ο αρχιτεκτονικός, βιοκλιματικός και ενεργειακός σχεδιασμός, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η ενίσχυση ή και ανανέωση του εταιρικού στόλου με φιλικότερα προς το περιβάλλον κριτήρια κλπ. Οι επιχειρήσεις που έχουν αντιμετωπίσει την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη αποσπασματικά θεωρώντας το περιβάλλον ως μία ad hoc περιοχή δράσης και όχι ως ουσιαστικό πεδίο ανάπτυξης, έχουν αφήσει τον τομέα αυτό στο περιθώριο λόγω των δυσχερών οικονομικών συνθηκών. Με τον τρόπο αυτό αποδυναμώνουν τα αποτελέσματα των δράσεών τους, αλλά και υποβαθμίζουν την πορεία τους προς τη βιωσιμότητα.

Οι σύγχρονες τάσεις συντείνουν στο ότι εταιρείες με παρόμοια επιχειρηματική φιλοσοφία θα κληθούν να αναθεωρήσουν τη στρατηγική τους και να εναρμονιστούν με τις ευρωπαϊκές και διεθνείς επιταγές τόσο σε θέματα περιβάλλοντος, όσο και κοινωνικών πρωτοβουλιών. Στις μέρες μας περισσότερο από ποτέ αναδεικνύεται η πραγματική διάσταση του υπεύθυνου επιχειρείν: Δεν είναι πολυτέλεια αλλά αναγκαία συνθήκη ανάπτυξης η ανάληψη δράσεων που στοχεύει στην οικονομική ευημερία και υλοποιείται με ουσιαστικά κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια.


Μιχάλης Σπανός, Διευθύνων Εταίρος Eurocharity: «Ο ρόλος της ΕΚΕ στο θέμα περιβάλλον, πρέπει να αναβαθμιστεί»
Με βάση τα σημερινά ερεθίσματα που επικρατούν στην ενημέρωση αλλά και στην καθημερινότητα των πολιτών, μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι θέματα κοινωνικής σημασίας χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης. Αντίστοιχα, ότι η ευθύνη των επιχειρήσεων πρέπει να εστιάσει στην κοινωνία. Πράγματι, η υφιστάμενη κοινωνικο-οικονομική κατάσταση έχει επισκιάσει τομείς της αειφορίας όπως είναι το περιβάλλον, με τις επιχειρήσεις να δίνουν περισσότερο έμφαση σε κοινωνικά θέματα, με επίκεντρο τον Άνθρωπο και όχι τον Πλανήτη.

Ωστόσο, υπάρχουν εταιρείες που συνεχίζουν να επενδύουν στο περιβάλλον, εφαρμόζοντας αειφόρα επιχειρηματικά μοντέλα για τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Αυτό ισχύει πρωτίστως για τις εταιρείες που οφείλουν λόγω της λειτουργικής φύσης τους να μειώσουν τον περιβαλλοντικό τους αντίκτυπο.
Στο πλαίσιο της ανανεωμένης Ευρωπαϊκής στρατηγικής για την ΕΚΕ, θα περίμενε κανείς ένα πιο αναβαθμισμένο ρόλο για το περιβάλλον καθώς βάσει του νέου ορισμού της ΕΚΕ, αυτή χαρακτηρίζεται ως «η ευθύνη των επιχειρήσεων για τον αντίκτυπο των δραστηριοτήτων τους στην κοινωνία». Η σημασία του περιβάλλοντος δεν είναι ορατή εξ’ ορισμού με συνέπεια οι εταιρείες να προβαίνουν σε δικές τους ερμηνείες όσον αφορά στις δράσεις εταιρικής υπευθυνότητας.
 



Δημήτρης Καραβέλλας, Διευθυντής WWF Ελλάς: Περιβαλλοντική διαφάνεια εν μέσω κρίσης;
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι η ενασχόληση με το περιβάλλον εν καιρώ οικονομικής κρίσης είναι περιττή πολυτέλεια. Οι οικονομικές κρίσεις όμως, έρχονται και παρέρχονται, σε αντίθεση με την τεράστια περιβαλλοντική πρόκληση η οποία ήρθε για να μείνει, τόσο σε παγκόσμιο, όσο και σε εθνικό επίπεδο. Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008, καθώς και η ελληνική, έχουν δύο παρονομαστές από κοινού με την περιβαλλοντική κρίση: Την ανευθυνότητα και την αδιαφάνεια. Όπως η αδιαφανής, ανεύθυνη δαιχείριση των χρηματοοικονομικών πόρων οδηγεί σχεδόν νομοτελειακά σε κρίσεις της οικονομίας, έτσι και η ανεύθυνη διαχείριση των περιβαλλοντικών πόρων υποβαθμίζει το παρόν και διακυβεύει το μέλλον.

Ο επιχειρηματικός κόσμος, με την τεράστια παραγωγική δυναμική του, αποτελεί αδιαμφισβήτητα σημαντικό κομμάτι του περιβαλλοντικού προβλήματος και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο μπορεί και οφείλει να αποτελέσει μέρος της λύσης. Η περιβαλλοντική υπευθυνότητα σε λίγα χρόνια δεν θα αποτελεί επιλογή, αλλά μονόδρομο.
Πηγή: EMDI, Δείκτης Περιβαλλοντικής Διαχείρισης και Διαφάνειας 2010-2011.


Βάσω Πετρίδου, Διευθύντρια Επικοινωνίας και Marketing Αρκτούρου: Οι επιχειρήσεις ως ισχυρός κοινωνικός σύμμαχος
Ένα από τα καίρια θέματα που αφορούν στο θέμα CSR και Περιβάλλον, έχει να κάνει με τη σύμπραξη ιδιωτικού τομέα και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Τα σχετικά παραδείγματα στην ελληνική πραγματικότητα είναι πολλά και ένα εξ’ αυτών, αποτελεί η συνεργασία της ΜΚΟ Αρκτούρος με το φυσικό μεταλλικό νερό Αύρα, στο πλαίσιο της δράσης «Κάποια δάση έχουν τη δική τους Αύρα».

Η Βάσω Πετρίδου, Διευθύντρια Επικοινωνίας και Marketing του Αρκτούρου, λέει σχετικά:
«Η μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή του 2007, όπου οι δασικές πυρκαγιές κατέστρεψαν χιλιάδες στρέμματα υγιούς δάσους σε όλη την Ελλάδα, ήταν η αφορμή που συνέδεσε την περιβαλλοντική δράση του Αρκτούρου με το Αύρα. Ως ΜΚΟ με ολοκληρωμένη και πλήρη κατεύθυνση προς τη προστασία του περιβάλλοντος και απαντώντας στην ανάγκη να υλοποιηθούν φυτεύσεις από εξειδικευμένα συνεργεία, με την εποπτεία επιστημόνων, προκειμένου να επιτευχθούν άμεσα τα μεγαλύτερα δυνατά αποτελέσματα για τις κατεστραμμένες περιοχές, αναζητήσαμε συνέργειες που θα επέτρεπαν στον Αρκτούρο να αναλάβει δράση. Η ειδοποιός διαφορά και το συγκριτικό πλεονέκτημα στις φυτεύσεις που υλοποιήθηκαν είναι ότι σχεδιάσθηκαν και πραγματοποιήθηκαν από επιστημονικό προσωπικό και με συνεχή φροντίδα και επίβλεψη, κατά την εξέλιξη του προγράμματος.

Η προσφορά και συμμετοχή του Αύρα έδωσε στο πρόγραμμα έναν ισχυρό κοινωνικό σύμμαχο καθώς και την ιδιαίτερη διάσταση της σύνδεσης του δάσους με το νερό. Το Αύρα αποτελεί ένα στρατηγικό συνεργάτη, που έκανε το πρόγραμμα ακόμη πιο δημοφιλές στο καταναλωτικό κοινό.

Η επικοινωνία των μηνυμάτων του προγράμματος, τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά και μέσω social media από τον χορηγό, βοήθησε σημαντικά το έργο, προκαλώντας τη θετική ανταπόκριση του κοινού».


Διονυσία Αυγερινοπούλου, Πρόεδρος Επιτροπής  Περιβάλλοντος της Βουλής: «Οι επιχειρήσεις χρειάζεται να αναπτύξουν την περιβαλλοντική τους ευαισθησία»

Από τη θέση της Προέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής, η βουλευτής Διονυσία Αυγερινοπούλου διατυπώνει θέσεις και απόψεις γύρω από το θέμα Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και Περιβάλλον. Όπως επισημαίνει, η συμμετοχή των επιχειρήσεων σε προγράμματα ΕΚΕ, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως τρόπος αποφυγής συμμόρφωσης με την ισχύουσα περιβαλλοντική νομοθεσία.

Ποια είναι η εικόνα που έχετε για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται σήμερα η δραστηριότητα των επιχειρήσεων στο θέμα της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης στον πυλώνα του περιβάλλοντος;
Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια με αρκετά ικανοποιητικούς ρυθμούς και στη χώρα μας. Δεκάδες επιχειρήσεις που λειτουργούν στην Ελλάδα βοήθησαν σε περιβαλλοντικά προγράμματα Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων ή ανέπτυξαν δικά τους.

Αυτό που είναι καίριο βεβαίως τόσο για την προστασία του περιβάλλοντος, όσο και για την προστασία της δημόσιας υγείας είναι η Ε.Κ.Ε να μην χρησιμοποιείται από τις εταιρείες ως τρόπος αποφυγής της συμμόρφωσής τους με την ισχύουσα περιβαλλοντική νομοθεσία. Οι επιχειρήσεις χρειάζεται να αναπτύξουν την περιβαλλοντική τους ευαισθησία και να μην αποφεύγουν τις δικές τους υποχρεώσεις.

Πώς έχει επηρεασθεί ενδεχομένως από την οικονομική κρίση, η περιβαλλοντική δραστηριότητα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης των επιχειρήσεων;
Η έλευση της κρίσης μείωσε τους πόρους που διαθέτουν οι επιχειρήσεις για προγράμματα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης.

Ωστόσο, είναι αρκετές οι εταιρείες που εξακολουθούν να συμβάλουν σε προγράμματα Ε.Κ.Ε ακόμη και σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, καθώς αναγνωρίζουν τη σημασία τους για την κοινωνία και το περιβάλλον, αλλά και τα οφέλη που θα προκύψουν και για την εικόνα της επιχείρησής τους στο μέλλον. Η επιμονή στην εφαρμογή προγραμμάτων Ε.Κ.Ε «χτίζει» μια ακόμη πιο ενισχυμένη εικόνα και για τις επιχειρήσεις, δεδομένου ότι η παροχή βοήθειας σε δύσκολες συνθήκες εκτιμάται ιδιαίτερα από τους πολίτες.

Οι εταιρείες που θέλουν να βοηθήσουν πάντως, μπορούν να το πράξουν εφευρίσκοντας άλλους τρόπους, όπως οι παροχές σε είδος. Για παράδειγμα, μια εταιρεία πώλησης και παραγωγής λογισμικού θα μπορούσε να δώσει σε περιβαλλοντικές Μ.Κ.Ο υπολογιστές κ.ο.κ.

Τι μπορεί να γίνει σε θεσμικό επίπεδο, ώστε να ενισχυθεί/διευκολυνθεί η περιβαλλοντική δράση των επιχειρήσεων σήμερα στην Ελλάδα;
Σε αρκετά κράτη και ειδικά σε εταιρείες με λειτουργία επιβαρυντική για το περιβάλλον υπάρχει υποχρεωτική συμβολή της επιχείρησης σε προγράμματα Ε.Κ.Ε έστω και κατά ένα μικρό ποσοστό, χωρίς φυσικά να τίθεται εν αμφιβόλω, η συμμόρφωσή τους με την περιβαλλοντική νομοθεσία.

Σε άλλες χώρες, σε επιχειρήσεις που επιθυμούν να μειώσουν το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα (zero carbon) και συμμετέχουν σε προγράμματα Ε.Κ.Ε., έχουν φοροαπαλλαγές ή φορολογικές ελαφρύνσεις ή προστίθενται σε δράσεις θετικής δημοσιότητας εκ μέρους του κράτους. Θα μπορούσαν να υπάρχουν και κίνητρα διευκόλυνσης των επιχειρήσεων στην εφαρμογή καινοτομίας.

Marketing Week (T. 1414)
« 1 2 3 »
Έχετε άποψη;
Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο Marketing Week Online.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

Προτεινόμενες ειδήσεις

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Industries

Τρόφιμα - Ποτά

International

Τηλεπικοινωνίες

Πολιτισμός / Ψυχαγωγία

Δημόσιος Τομέας

Retail

©2019 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778